ชมรมหนี้บัตรเครดิต


FireBoard
Welcome, Guest
Please Login or Register.    Lost Password?
Go to bottom Post Reply Favoured: 0
TOPIC: Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม
#27096
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 21  
เคยซิคะ เราเคยร้องไห้เหมือนคนบ้าเลย ร้องๆๆๆๆๆๆๆๆ มันเหมือนวันนั้นเราจะล้มหายตายจากโลกนี้ให้ได้

มันท้อแท้ แล้วก็คิดถึงพ่อมากกกกกกกกก (พ่อเสียไปสองปีละคะ) น้ำตาจากไหลหน่อยๆ กลายเป็นร้องไห้อยู่ในห้องเหมือนคนบ้าเลย ร้องออกเสียงดังด้วย จนเหนื่อย

คิดทบทวนทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ไม่โทษใครนะคะ โทษตัวเองคนเดียว เพราะต่อให้เราแหกปากร้องไห้ พร่ำโทษคนอื่น มันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร สู้โทษตัวเองดีกว่า ดีกว่าเยอะค่ะ

เราร้องไห้จนตาปูดตาบวม ร้องให้มันออกมาจนหมดหัวใจ อะไรที่อัดอั้นไว้ปล่อยหมดเลย ขี้มูกไหลย้อยยยย เหมือนเด็กน้อยๆ ที่เวลาขี้มูกไหลแล้วเอาแขนปาด เป็นคราบอยู่ข้างแก้ม

พอร้องไห้จนเต็มที ปลดปล่อยทุกอย่างแล้ว ก็มานั่งมองตัวเองในกระจำ หัวเราะออกมาอีก เหมือนคนบ้า เพราะหน้าตาดูไม่ได้เลยค่ะ หมดสวยเลย ยิ่งอุบาทว์ ๆ อยู่ค่ะ

ยังไงก็สู้ๆ นะคะ เราท้อแท้มันก็ห้ามไมได้จริงๆ ค่ะ แต่ท้อแท้แล้ว ก็ขอให้ปล่อยให้เต็มที่เลย เอาทีเดียวให้หมดแม๊ก แล้วลุกขึ้นยืนเลย สู้มันต่อไปค่ะ
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
#27097
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 0  
เป็นกำลังใจให้อีกหนึ่งครับ ผมเห็นด้วยกันคุณ toktak ครับ บางวันเรารู้สึกเหนื่อยและท้อมาก คิดไปว่าเมือไร
จะปิดได้หมดซักที่ แต่ต้องมีสักวันแหละครับถ้าเราตั้งใจจริง คุณtoktak ผ่านมาได้ต้อง 7 เดือนแล้วต่อสู้ต่อไปครับ ผมเพิ่งสองเดือนเองหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนัก สู้ๆๆๆๆๆๆและก็สู้ๆๆๆๆต่อไปครับ เมื่อถึงวันที่เรา
รอ มาถึงเมื่อไรเราก็จะรู้สึกโล่งใจ และมีกำลังใจที่จะคิดจะทำอะไรได้อีกมากมายครับ
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
#27114
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 4  
อย่างที่พี่ archavin บอกนะค่ะ "ท้อได้ แต่อย่าถอย"
ชีวิตเราต้องดำเนินต่อไป หากยังมีลมหายใจอยู่ คน
ที่ทุกข์กว่าเรามีอีกเยอะ คนที่ลำบากกว่าเรามีเป็นแสนเป็นล้าน
เราอาจจะทุกข์แค่ช่วงเวลานี้ หากหมดหนี้ความสุขก็จะกลับมา
ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ ต้องอดทนนะค่ะ วันใดที่เหนื่อยล้า
วันใดที่ท้อแท้ ขอให้นึกถึงสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับชีวิตเรา ไม่ว่า
จะเป็นครอบครัว คนที่เรารัก กำลังในมีอยู่รอบกายเราเสมอ มัน
อยู่แค่ว่าเราจะรับมันมาแล้วเก็บมันไว้ได้มากน้อยแค่นั้น
Strain เองก็เคยท้อแท้และสิ่งหวัง ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนอย่าง moomoo
แต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา มีแต่จะทำให้จิตใจเราหม่นหมอง
เศร้าซึมมากยิ่งขึ้น ต้องทำจิตใจให้แข็งแข็ง และร่าเริงเข้าไว้นะค่ะ
แล้วสิ่งเลวร้ายจะเข้ามาหาเรา มันจะหายไปเองค่ะ

เป็นกำลังใจให้มาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นะค่ะ เพราะเข้าใจเราเคยเป็นค่ะ
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
#27116
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 4  
เป็นบ่อยค่ะ
แล้วเป็นคนไม่ค่อยระบายออก
ก็จะเก็บไว้ทั้งวัน หน้าตาหม่นหมองดูไม่ได้
พอเลิกงานคุณสามีขี่มอเตอร์ไซค์มารับกลับบ้าน
จะนั่งซบนิ่งๆ กอดเอวไว้ น้ำตามันก็จะไหลมาเรื่อยๆค่ะ
แฟนเค้ารู้ เค้าก็ไม่ถามมากมาย แต่จะให้กำลังใจ
ขี่รถไปตามข้างทางก็ชี้ให้เราดู
คนที่นอนใต้สะพานลอย
เด็กที่วิ่งเล่นตามแคมป์ก่อสร้าง
คนแก่ที่คุ้ยขยะเพื่อเก็บเอาไปขาย
แล้วบอกว่าดูสิ คนอื่นลำบากกว่าเราอีกตั้งเยอะ
กำลังใจมันก็จะมาค่ะ

อยากบอกว่ารักคุณสามีมาก เป็นสุดยอดกำลังใจให้ใบตองเลยค่ะ
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
#27117
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 2  
ขอโทษทุกๆ คนด้วยนะค่ะที่ทำไห้เหนื่อยตามไปด้วย ทั้งๆที่ทุกคนก็เหนื่อยเหมือนกัน
ตอนนี้ ต๊อกแต๊กกำลังจะเดินทางไปจ่าย ไดเนอคลับ ที่ธนาคารชิตี้แบงค่ะ

ยอด 130000 บาท ลดไห้เหลือ 60000 บาท ขอแบ่งจ่าย 2 งวด
31/7/52 จ่าย 40000 บาท
20/8/52 จ่าย 20000 บาท
จบอีก1ใบค่ะ


หนูเคยให้กำลังใจทุกคนในนี้แต่ทำไมวันี้กลายเป็นเราต้องขอกำลังใจจากทุกคน
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
#27119
Re:เคยเหนื่อยและอ่อนล้ากันบ้างไหม 4 Years, 8 Months ago Karma: 121  
เคยมีคน mail มาหาบัว แล้วก็โทรมาหาว่า ชอบเรื่อง “กอบัวในโคลนตม” ที่บัวเขียนมาก
คุยกันไป หัวเราะกันไป แต่ละคนก็บอกว่า “คุณผ่านชีวิตแบบนั้นมาได้อย่างไร” คุณเก่งมากเลย อะไรทำนองเนี้ย
วินาทีที่วางสาย หรือ mail กลับไป ภาพเก่าๆมันจะหวนกลับมาปรากฎในความคิดคำนึงอีกครั้ง
ความทุกข์ยากลำเข็ญ ภาพที่พ่อตบตีแม่ ภาพที่เราผลัดตกจากตลิ่งสูง ร่วงตกลงมาในแม่น้ำในขณะที่แบกกระสอบหนักกว่า 60 กิโลไว้บนบ่า ภาพที่เราจากครอบครัวไปทำงานหาเงินเรียน เก็บกวาดร้านขายอาหารที่เยอรมัน มันหมุนเวียนเข้ามาเพียงแค่เสี้ยววินาที ณ.เวลานั้นเราหัวเราะไม่ออก มันผ่านไปแล้วก็จริง แต่มันไม่เคยลืมเลือน
แล้วเราจะจัดการอย่างไรกับสิ่งที่เราเจอ เราประสบ กับปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่เบื้องหน้าในขณะนี้
ประสบการณ์ เส้นทางที่เราเดินแม้มันไม่ใช่สุข แต่มันคือบทเรียนและบททดสอบคุณค่าในตัวของเรา มันจะทำให้เราแกร่งขึ้น อดทนขึ้น
และมันขึ้นกับคนๆนั้นว่า จะมองมันเป็นอะไร เป็นบทเรียนที่โหดร้าย ที่จดจำเพื่อจะนำไปอาฆาตมาดร้าย เข่นฆ่าผู้อื่นให้เจ็บเหมือนที่เราเคยเจ็บ ให้ช้ำเหมือนที่เราเคยช้ำ เหมือนเด็กที่เกิดมาจากบ้านแตก ก็ต้องมีครอบครัวที่แตกสลายเหมือนพ่อแม่เช่นนั้นหรือ
เราทุกคนล้วนมีคุณค่าของตัวเองในตัว อย่าลงโทษตัวเองว่าทำไม ทำไม แต่จงมองหาหนทางที่จะทำให้เราไปข้างหน้าอย่างเข้าใจโลกและเป็นสุข
จำที่คุณหมูสมิงพูดได้ไหมว่า ตัวเธอเองก็ผ่านเรื่องเลวร้ายมา และเธอเหมือนนกฟินิกซ์ ที่มันตายและเผาไหม้ตัวมันเอง และมันเกิดใหม่จากกองขี้เถ้าของตัวมันเอง
ละทิ้งความทุกข์ ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ความท้อใจออกไป ซื่อตรงกับความคิดตัวเอง และเกิดใหม่จากกองขี้เถ้าของความทุกข์นั้นให้ได้ เราจะต้องผ่านไป บอกตัวเองเช่นนั้น
ปล. บอกตรงๆ บัวเองก็ทุกข์ใจ ทุกข์กับความปรารถนาดีของตัวเองนี้แหละ เขียนปลอบใจสมาชิกทุกครั้งโดยไม่ต้องการสร้างกระแสเรตติ้งอะไร เขียนเพราะบัวแนะนำสมาชิกด้านกฎหมาย ไม่ค่อยเป็น ถนัดแต่ปลุกปลอบคนอื่น ทนเห็นใครทุกข์ใจไม่ได้ เป็นคนขี้แย ร้องไห้ง่าย ดูหนังอิ๊กคิวซังก็ยังร้องไห้ ฟังเพลงซึ้งๆก็โศกา เจ้าหนี้โทรมาก็ซึมเซา แต่ข้อดีของบัวก็คือ ให้อภัยและก้าวต่อค่ะ ถึงจะร้องไห้แต่ก็ก้าวเท้าเดิน บอกตัวเองว่า อีกครึ่งชั่วโมง ความคิดของเราก็เปลี่ยน อย่าจมจ่อมกับมันนักเลย ออกไปว่ายน้ำหรือวิ่งดีกว่า บางทีวิ่งทั้งน้ำตายังเคย....
 
Report to moderator   Logged Logged  
  The administrator has disabled public write access.
Go to top Post Reply
Powered by FireBoardget the latest posts directly to your desktop

ร่วมสนับสนุนมูลนิธิเพื่อผู้บริโภค


หนังสือในเครือฉลาดซื้อ
You are here  : หน้าหลัก